Αυτή η μελέτη στοχεύει να συμβάλει στην υπάρχουσα γνώση εξετάζοντας τη σχέση μεταξύ της θερμοκρασίας του εσωτερικού αέρα και της θερμικής άνεσης, την άνεση για τη μάθηση και τα επίπεδα συγκέντρωσης σε πανεπιστημιακά θέατρα διαλέξεων στο κεντρικό Λονδίνο την περίοδο του φθινοπώρου. Μια δευτερεύουσα φιλοδοξία ήταν να εντοπιστεί οποιαδήποτε πιθανή συσχέτιση μεταξύ θερμικής άνεσης και ποσοστού πληρότητας της αίθουσας.
Για το σκοπό αυτό, ελήφθησαν υπόψη οι απαντήσεις των 3.478 φοιτητών σε 49 αίθουσες διαλέξεων, καθώς και τα αποτελέσματα ταυτόχρονων μετρήσεων που ελήφθησαν.
Τα αποτελέσματα παρουσιάζουν μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της θερμικής αντίληψης των μαθητών και της επιθυμητής άνεσης για μάθηση και μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ της μετρούμενης θερμοκρασίας του αέρα και της αντίληψης της θερμικής άνεσης. Μικρή συσχέτιση διαπιστώθηκε ότι υπήρχε μεταξύ της αντιλαμβανόμενης θερμικής άνεσης και των επιπέδων συγκέντρωσης, ενώ δεν διαπιστώθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ του ποσοστού πληρότητας και της αίσθησης θερμικής άνεσης.